Toerisme & activiteiten, Toerisme Abruzzen

De transhumance in de Abruzzen: pastorale tradities opgenomen op de UNESCO-lijst

Italiaanse herder die een grote kudde schapen door de gouden heuvels van de Abruzzen leidt bij zonsondergang, symbool van de transhumance en de pastorale tradities.

De transhumance in de Abruzzen belichaamt een cultureel en menselijk erfgoed dat diep geworteld is in het Italiaanse bergleven. Al duizenden jaren wordt deze seizoensgebonden migratie van kuddes tussen de zomerweiden van de Gran Sasso en de wintervlaktes van Puglia beoefend en symboliseert ze de harmonieuze relatie tussen mens, natuur en dieren.

In 2019 door de UNESCO erkend als immaterieel cultureel erfgoed van de mensheid, blijft dit pastorale ritueel vandaag de dag dorpen, feesten en lokale tradities in de Abruzzen tot leven brengen.

De transhumance in de Abruzzen, een oeroud ritme in het hart van de bergen

Sinds de Romeinse tijd trokken herders honderden kilometers langs de tratturi, de oude met gras begroeide routes die de bergen van de Abruzzen verbonden met de vruchtbare vlaktes in het zuiden van Italië.

De bekendste daarvan, de Tratturo Magno, strekt zich uit over meer dan 240 km tussen L’Aquila en Foggia. Deze brede, groene wegen getuigen nog steeds van de economische en culturele betekenis die de transhumance in de Abruzzen heeft gehad.

Elke herfst trokken de kuddes naar de vlaktes van de Tavoliere delle Puglie, en in de lente keerden ze terug naar de alpenweiden van de Gran Sasso. Deze lange en veeleisende verplaatsingen bepaalden het ritme van het plattelandsleven, tussen vieringen, handelsuitwisselingen en de overdracht van eeuwenoude kennis.

Vandaag de dag kunnen wandelaars en ruiters nog steeds de tratturi volgen om dit historische avontuur te herbeleven. De routes worden omringd door spectaculaire natuurlijke landschappen, kleine heiligdommen en authentieke dorpjes.

Voor meer informatie over de omliggende parken, bekijk ons artikel over het Nationaal Park Gran Sasso en Monti della Laga.

De emblematische dorpen van de pastorale cultuur in de Abruzzen

De transhumance in de Abruzzen verkennen betekent ook de dorpen ontdekken waar deze traditie het leven en het landschap heeft gevormd.

Anversa degli Abruzzi

Perché in de Sagittario-vallei, viert dit pittoreske dorp elk jaar het Festa della Transumanza. De kuddes trekken door de geplaveide straatjes in een feestelijke sfeer, begeleid door volksliederen en het geluid van klingelende bellen.

Scanno

Bekend om zijn hartvormige meer, is Scanno een emblematisch dorp waar de schapenteelt en pastorale tradities nog steeds springlevend zijn. De lokale architectuur, traditionele klederdracht en rustieke recepten getuigen van het belang van het pastoralisme.

Castel del Monte

Gelegen in het Nationaal Park Gran Sasso wordt Castel del Monte ook wel de “hoofdstad van de herders” genoemd. Dit middeleeuwse dorp, dat tot de mooiste van Italië behoort, organiseert culturele evenementen die gewijd zijn aan het pastorale leven en de transhumance in de Abruzzen.

Villetta Barrea

In het Nationaal Park van de Abruzzen, Lazio en Molise toont het Museum van de Transhumance voorwerpen, foto’s en verhalen van herders. Het is een onmisbare plek om de menselijke en spirituele dimensie van deze eeuwenoude praktijk te begrijpen.

Santo Stefano di Sessanio

Voormalig kruispunt van de wolhandel, dit gerestaureerde dorp herinnert aan de centrale economische rol van de transhumance in de geschiedenis van de Abruzzen. De geplaveide straatjes en typische stenen huizen dompelen de bezoeker onder in een andere tijd.

Gastronomie van de herders: de smaken van de transhumance in de Abruzzen

De transhumance in de Abruzzen beperkt zich niet tot het verplaatsen van kuddes: ze heeft de berggastronomie diepgaand beïnvloed. De schapen- en geitenhouderij, het hart van deze traditie, heeft eenvoudige en authentieke recepten geïnspireerd die kenmerkend zijn voor de keuken van de Abruzzen.

De specialiteiten afkomstig uit het herdersleven

  • Pecorino d’Abruzzo: schapenkaas met een uitgesproken smaak, vaak gerijpt in berggrotten.

  • Arrosticini: kleine gegrilde spiesjes van lamsvlees, symbool van gezelligheid en delen.

  • De honing van de bergweiden: geoogst in de bergen, vaak geparfumeerd met tijm of wilde bloemen.

  • Spaghetti alla chitarra: rustieke pasta, gesneden met de traditionele “gitaarsnijder”, geserveerd met een ragù van schapenvlees.

Deze rustieke gerechten vertellen het verhaal van een volk dat nauw verbonden is met het land, waar elk ingrediënt het klimaat, de seizoenen en de handelingen weerspiegelt die van generatie op generatie zijn doorgegeven.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *